Wspomnienia wpisane w historię małej Ojczyzny – Kaszub

Wspomnienia wpisane w historię małej Ojczyzny – Kaszub

Jestem jednym z kilkuset tysięcy Kaszubów, dla których kolebką i miejscem bytowania są Kaszuby – ich Mała Ojczyzna. Te wspomnienia, które powierzam szanownym czytelnikom, to życie, to historia jednego człowieka, ściśle powiązana z ziemią kaszubską, której najnowsze dzieje ukształtowały jego przeżycia, charakter, osobowość i działalność. Częste powtarzanie słowa „pamiętam” nie jest bynajmniej przesadą. Po prostu spisałem i pokazałem to, co mi towarzyszyło przez całe dotychczasowe życie. To radości i smutki dzieciństwa, uczestnictwo w dramatycznych dziejach Kaszub w czasie II wojny światowej, trudy i radości związane ze zdobywaniem wiedzy o otaczającym mnie świecie; moja rola jako nauczyciela i wychowawcy młodzieży oraz proces „wtapiania” się w środowisko mojego ukochanego miasta – Kościerzyny i całej Ziemi Kaszubskiej ze świadomością chęci służenia jej w miarę swoich możliwości i umiejętności. Jestem dumny, że moja Mała Ojczyzna – Kaszuby, cieszy się wielkim uznaniem i wyróżnia się wśród innych regionów Polski. Znamiennym dowodem jej wysokiej rangi jest ogłoszenie roku 2006 Rokiem Kaszubskim z okazji jubileuszu 50-lecia Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego. Moją osobistą satysfakcją zaś jest wyróżnienie mnie za całokształt działalności na rzecz kultury Kaszub „Medalem Stolema”. Jednakże mój charakter oraz treść moich działań to przecież także ludzie, którzy mnie ukształtowali i z którymi przyszło mi żyć i działać. Tym, których wymieniłem w swoich wspomnieniach i wielkiej rzeszy bezimiennych osób chciałbym w tym miejscu podziękować za to, że to oni często dawali mi radość życia, pomagali w przezwyciężaniu trudnych chwil i współtworzyli trwałe wartości przydatne szerszemu ogółowi. Chcę w tym miejscu szczególnie serdecznie podziękować Panu Antoniemu Starkowi, mojemu uczniowi, który zachęcał mnie do napisania wspomnień i znacznym nakładem finansowym Wydawnictwa Stowarzyszenie Oświatowców Polskich w Toruniu wydał te wspomnienia.

Jerzy Knyba